technika: silikon odlew sylikonowy z ciała, fotografia cyfrowa
Ciało jest najbardziej radykalnym przykładem dziedziczenia. Dziedziczymy podobieństwo w wyglądzie, poszczególne cechy, przyzwyczajenia. Dziedziczymy choroby, szaleństwa, lęki, wszystko to, co najbardziej intymne, co dotyka naszej skóry… o co ocieramy się naszym ciałem. Skóra jest tym, co w dosłowny sposób nosimy na sobie, co określa nas tak jak nazwisko, pochodzenie, przynależność etniczna… Staje się też najbardziej bolesnym doświadczeniem nieprzystawalności.
Seria fotografii w pierwotnym założeniu miała odzwierciedlać taniec jako formę przepoczwarzania, uwalniania się, zrzucania skóry. W efekcie ostatecznym silikonowy płaszcz okazał się jednak tak ciężki, że taniec przemienił się w „walkę”. Kolejne ruchy ulegały deformacji, ciężar sprawiał, że silikon, mimo ściągnięcia z modelki, nie przystawał do ciała… A może w konfrontacji z nim to ciało okazywało się być czymś obcym i nieprzystającym.
